Landenalmanak.nl Libanon

Libanon

Top 5 Reizen

Landenalmanak.nl Libanon

De opgravingen van Baalbek
De opgravingen van Baalbek ( © Rita van der Veer )

Libanon (in het Arabisch al-Djoemhoerijja al-Loebnanijja) is een klein land gelegen aan de uiterste oostkust van de Middellandse Zee. In het zuiden grenst het aan Israël en in het oosten en noorden aan Syrië.

Libanon werd onafhankelijk op 22 november 1943. Sinds 1516 was het een deel van het Osmaanse Rijk en na de Conferentie van Sanremo in 1920, volgend op de Eerste Wereldoorlog, werd het een mandaatgebied van Frankrijk.

Libanon grenst in het westen aan de Middellandse Zee met een kustlijn van 225km. Ten noorden en oosten van het land ligt Syrië (grenslijn 375km) en ten zuiden grenst het aan Israël (grenslijn 79km).

In het land bevindt zich het Libanongebergte. De oostgrens met Syrië wordt gemarkeerd door het Antilibanongebergte. Het woord Libanon (ook "Loubnan" of "Lebnan") komt van het Aramese woord laban dat 'wit' betekent, een referentie naar de besneeuwde pieken van het Libanongebergte. Tussen deze twee gebergtes in loopt de Bekavallei.

De belangrijkste rivieren zijn de Litani en de Asi.

Het land heeft door de hoge bergen geen gebrek aan water. Van oudsher is Libanon een belangrijke leverancier van hout. De Ceder is nog steeds het symbool van het land.
Bron : Wikipedia.nl


Klematis
De drukke steden ( © Rita van der Veer )

Top   Reageer



Meer foto's van Libanon op www.worldphotos.nl






Werelderfgoedlijst Libanon

De werelderfgoedlijst van de UNESCO beval cultureel en natuurlijk erfgoed dat wordt beschouwd als onvervangbaar, uniek en eigendom van de hele wereld en waarvan het van groot belang wordt geacht om te behouden


De Werelderfgoeden in Libanon:

  • Anjar
  • Baalbek
  • Byblos
  • Tyrus
  • Qadisha-vallei en het Bos van de ceders van God (de heilige vallei en Horsh Arz el Rab)
Top   Reageer




Informatie Libanon

Inwoners
3,8 miljoen
(<0,3x t.o.v. NL)
Oppervlakte
10.452 km²
(<0,3x t.o.v. NL)
BuurlandenCyprus, Israël, Syrië,
HoofdstadBeiroet
ValutaLBP Lebanon Pounds
Koers1 EUR Euro = 1812.29 LBP Lebanon Pounds
KlimaatSubtropisch. Koel in de hooglanden.
Beste reisperiode
Temperatuur
TaalArabisch
Tijdverschil
InentingenGeadviseerd
VisumTer plekke. Met een stempel van Israel, geen toegang.
Geldzaken


Top   Reageer




Handig! Valuta omrekenen

Als je net na aankomst bij de pin-automaat staat en je wilt weten hoeveel geld je moet pinnen of als je wilt controleren of je genoeg geld ontvangt als je euro's of dollars inwisseld. Met onderstaand schema kun je eenvoudig de omrekening maken. Let wel: de gebruikte koers kan fluctueren en daardoor gedateerd zijn.

1 EUR Euro = 1812.29 LBP Lebanon Pounds 1 EUR Euro = 0.77 USD US Dollar
100 LBP0.06 EUR20,- EUR36245.96 LBP
200 LBP0.11 EUR50,- EUR90614.90 LBP
500 LBP0.28 EUR100,- EUR181229.80 LBP
1000 LBP0.55 EUR150,- EUR271844.70 LBP
10000 LBP5.52 EUR20,- USD27881.51 LBP
100000 LBP55.18 EUR50,- USD69703.77 LBP
1000000 LBP551.79 EUR100,- USD139407.54 LBP


Top   Reageer




Rondreis zoeker

2.5%

Van de bezoekers van de reiswebsite Veeronline.nl Reisavonturen is ook in Libanon geweest. In hoeveel landen ben jij geweest? Tel ze op Veeronline.nl!




De wereldkaart met alle landen op Landenalmanak.nl Reisinformatie. Maak jouw eigen wereldkaart aan op Veeronline.nl Reisavonturen





Bezienswaardigheden Libanon

1

Baalbek of Balabakk is een historische stad in Libanon. De naam betekent Baäl (God) van de Beka. Het is gelegen in de Bekaavallei. Bron : Rita van der Veer

2

De Qadisha-vallei en het Bos van de ceders van God is een vallei die behoort tot het werelderfgoed en is gelegen in het noorden van Libanon.

3

Beiroet is de hoofdstad en belangrijkste haven van Libanon. Het verschil tussen arm en rijk is groot. Monotstreet is "the place to be" voor de jetset.

4

Anjar is een historische stad in Libanon. Het stratenpatroon en de inrichting werd overgenomen van de Romeinen en de Byzantijnen.

5

Byblos is een historische Fenicische havenstad in het huidige Libanon. De stad ligt ten noorden van Beiroet aan de Middellandse Zee.


Top   Reageer




Jouw mening over Libanon

Gemiddeld :

7.6

- Als vakantieland 9
- Als avontuurlijk land 8.7
- Geschikt met kinderen 7.6
- Veilig vakantieland 5.6
- Goedkoop vakantieland 7.4
Aantal reacties gegevens :9

Jouw mening




Ervaringen van reizigers over Libanon

Libanon is een super en prachtig land ! .. Im lovinn´ it

Het is een heel mooie land en het weer is ontzettend prachtig, wat ik erg jammer vind dat de mensen maaken overal missbruik van, en ze hebben geen respect......kinderen en ouderen zijn daar niks vooral als ze arm zijn....



Top   Reageer




Reistips Libanon

Baalbek

Libanon - Baalbek is een stad in Libanon. De naam betekent "Baäl van Beka". De stad is dan ook gelegen in de Bekavallei, tussen de rivieren Litani en Orontes. De stad is vooral bekend omwille van zijn Romeinse ruïnes. De bloeiperiode van Baalbek begon in het jaar 15 v.Chr. toen de stad een Romeinse provinciehoofdstad werd onder de princeps Au  Lees meer



Top   Reageer




Test jouw wereldkennis





Geschiedenis Libanon

Klematis
Argeologische opgravingen ( © Rita van der Veer )

In 1920 werd de staat Libanon door Frankrijk gesticht, nadat Britse en Franse legers de Ottomaanse troepen hadden verslagen. Het Franse mandaatgebied werd in 1943 officieel onafhankelijk. In hetzelfde jaar kwamen de leiders van de destijds meest invloedrijke bevolkingsgroepen, de maronieten en de soennieten, het zogenaamde Nationale Pact overeen. Op basis van het aandeel in de volkstelling van 1932 werd een verdeling gemaakt van politieke en ambtelijke functies tussen de christelijke en islamitische bevolkingsgroepen. Hierbij werd een verdeelsleutel van respectievelijk 6:5 gehanteerd.

De jaren '60 werden gekenmerkt door een snelle economische groei, maar er was ook sprake van toenemende economische en sociale ongelijkheid. Sjiieten vormden inmiddels de grootste bevolkingsgroep in Libanon, maar politiek waren ze ondervertegenwoordigd. Pogingen om langs democratische weg tot hervormingen te komen mislukten, waardoor tegenstellingen tussen rechtse christenen en linkse moslims toenamen. De relaties tussen islamitische milities en guerrillagroeperingen zoals de Palestijnse bevrijdingorganisatie PLO werden daarentegen steeds hechter. In juni 1967 viel Israël Libanon en de andere Arabische frontlijnstaten aan. Tijdens deze zgn. ‘Zesdaagse Oorlog’ veroverde het Israëlische leger de Westelijke Jordaanoever, Oost-Jeruzalem, de Gazastrook en de Sinaï. In de jaren daarna werd het zuiden van Libanon geleidelijk aan de belangrijkste Palestijnse uitvalbasis voor aanvallen op Noord-Israel. Israël beantwoordde deze guerrilla-activiteiten met artilleriebombardementen en luchtaanvallen die behalve Palestijnse ook Libanese doelen troffen. De verdeeldheid onder Libanezen over de militante Palestijnse groeperingen nam hierdoor verder toe, helemaal toen in 1970 de PLO uit Jordanië werd verdreven en haar hoofdkwartier in Beiroet vestigde.

In 1975 brak een burgeroorlog uit die 15 jaar zou duren, waarbij diverse christelijke en islamitische milities elkaar bestreden. Een Syrische interventiemacht slaagde er een jaar later in de orde te herstellen. De Arabische Liga richtte vervolgens de multilaterale Arab Deterrent Force (ADF) op bestaande uit 30.000 (voornamelijk Syrische) soldaten, die nieuwe vijandelijkheden tussen de strijdende partijen diende te voorkomen. Syrische steun aan Palestijnse guerrillagroepen gaf echter aanleiding tot een nieuwe militaire schermutselingen, waardoor de burgeroorlog zich bleef voortslepen en van vredesbesprekingen weinig tot niets terechtkwam. Als reactie op een Palestijnse aanval op 11 maart 1978 op een bus in de nabijheid van Tel Aviv, waarbij meer dan 35 mensen om het leven kwamen, lanceerde Israël enkele dagen later een grootscheepse aanval over land tegen Palestijnse posities in Libanon. Bij deze ‘Operatie Litani’ bezette Israël een groot deel van Zuid-Libanon en kwamen ongeveer duizend Libanese burgers om het leven. De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties riep bij resolutie nr. 425 Israël op zich terug te trekken en bracht vervolgens de United Nations Interim Force in Lebanon (UNIFIL) tot stand om de vrede in het gebied te handhaven. In juli 1978 trokken de Israëlische strijdkrachten zich terug uit het zuiden van Libanon, maar zij gaven de controle over het door hen ontruimde gebied in handen van de christelijke milities die nauwe banden onderhielden met het IDF. Palestijnse aanvallen op doelen in het noorden van Israël leidden op 6 juni 1982 tot een tweede Israëlische invasie. Het IDF slaagde erin door te stoten naar Beiroet, maar pas in augustus van dat jaar waren de Palestijnse leiders (en een groot deel van hun strijders) ook daadwerkelijk uit Libanon verdreven. De operatie leidde tot een drastische vermindering van PLO-aanvallen op Israëlisch grondgebied, maar daarentegen zouden acties door de Shi’itische Amal-militie en de pro-Iraanse Hezbollah (‘Partij van God’) tegen Israël en het door Israël gesteunde South Lebanese Army (SLA) sterk toenemen. Op 14 september 1982 kwam de nog niet geïnstalleerde maronitische president Bashir Gemayel bij een bomaanslag op het hoofdkwartier van de Falange Partij om het leven. Uit wraak voor deze, aan Palestijnen toegeschreven, aanslag brachten de door de Falange Partij gedomineerde christelijke milities vervolgens in de vluchtelingkampen Sabra en Shatila ruim duizend Palestijnse burgers om het leven. Libanon bleef vervolgens geteisterd worden door strijd tussen de verschillende milities en van een centraal geleide staat was vrijwel geen sprake meer. Na een vergeefse poging door de christelijke president Aoun om de Syrische troepen te verdrijven, kwamen Libanese parlementsleden in 1989 in Saoedi-Arabië het ‘Akkoord van Taïf’ overeen. De overeenkomst legde de machtsverhoudingen tussen de verschillende bevolkingsgroepen opnieuw vast en hoewel de oude verdeelsleutel van belangrijke politieke functies niet werd gewijzigd, was er wel sprake van een verschuiving van de politieke macht. De bevoorrechte positie van de christenen werd beperkt, doordat de premier meer macht verkreeg ten koste van de positie van de president en moslims en christenen kregen ieder een gelijk aantal parlementszetels toebedeeld. Met hulp van Syrië werden vervolgens de milities ontwapend en kwam aan de burgeroorlog ook feitelijk een eind.

In mei 1991 sloten Libanon en Syrië het “Verdrag inzake Broederschap, Samenwerking en Coördinatie” teneinde het beleid inzake politieke, militaire en economische aangelegenheden, alsmede de binnenlandse veiligheid op elkaar af te stemmen. Hiermee werd Syrië's invloed in Libanon in feite geïnstitutionaliseerd. Een jaar later, in augustus 1992, werden voor het eerst in ruim twintig jaar parlementsverkiezingen gehouden. De verkiezingen werden echter geboycot door de christenen uit protest tegen de voortdurende aanwezigheid van Syrische troepen in Libanon. Hierdoor zou volgens hen een eerlijk verloop van deze verkiezingen niet gegarandeerd zijn. De verkiezingen werden gewonnen door de steenrijke bouwmagnaat Rafiq Hariri. De nieuwe premier startte een ambitieus wederopbouwprogramma, "Horizon", waarbij de activiteiten zich echter sterk richtten op Beiroet en weinig verbetering teweeg brachten in de leefomstandigheden van de bevolking. Na aanvankelijke successen en economische groei, stortte de economie in en zag Harriri zich in gedwongen om af te treden. In november 1998 werd hij opgevolgd door Salim al-Hoss. De nieuwe regering slaagde er echter niet in het land uit de economische malaise te halen.

De parlementsverkiezingen in augustus/ september 2000 werden een eclatante overwinning voor de voormalige premier Hariri en diens politieke bondgenoten. Hariri presenteerde op 26 oktober 2000 zijn nieuwe kabinet, bestaande uit 30 ministers. De andere winnaar van de verkiezingen was Hezbollah, weliswaar een gewapende verzetsbeweging maar ook een legale shi’itische politieke partij. De Israëlische terugtrekking uit Zuid-Libanon in mei 2000 wordt in Libanon algemeen gezien als de verdienste van Hezbollah, wat zich vertaalde in politieke winst tijdens de verkiezingen. Hoewel de winst van Hariri van te voren was voorspeld, bleek deze veel groter dan verwacht. Een belangrijke oorzaak hiervoor is het falende economische beleid van de regering Hoss, maar waarschijnlijk ook het feit dat Syrië zich i.t.t. vorige keren minder actief heeft ingelaten met de gang van zaken voor en tijdens de verkiezingen.

In september 2004 verlengde Syrië het mandaat van de Libanese president Lahoud. Naar aanleiding hiervan diende de Veiligheidsraad van de VN op 2 september 2004 resolutie 1559 in. De Veiligheidsraad riep hierbij alle buitenlandse troepen op zich uit Libanon terug te trekken en de soevereiniteit en politieke onafhankelijkheid van Libanon te waarborgen. Tevens bracht de Veiligheidsraad op 19 oktober 2004 een verklaring uit, waarin wordt verwezen naar resolutie 1559 en waarin Syrië wordt opgeroepen haar troepen terug te trekken uit Libanon en Libanon’s onafhankelijkheid te erkennen. In zijn hoedanigheid als voorzitter van de Raad van Ministers van de Europese Unie heeft Minister Bot op 27 augustus 2004 een verklaring uitgegeven, waarin hij namens de Europese Unie het belang van respect voor de soevereiniteit en onafhankelijkheid van Libanon benadrukt. Premier Hariri diende op 20 oktober 2004 zijn ontslag in, als gevolg waarvan zijn kabinet viel. Omar Karami, premier in de periode van 1990 tot 1992, werd benoemd tot opvolger van Hariri. De eerstgenoemde presenteerde op 26 oktober 2004 het nieuwe 30 leden tellende kabinet.

De populaire Rafiq Hariri, die zich kandidaat had gesteld voor de verkiezingen van mei/ juni 2005, en daarin gold als favoriet, kwam op 14 februari 2005 om bij een aanslag met een autobom in Beiroet. Deze dramatische gebeurtenis leidde tot sterke internationale veroordeling en algehele consternatie in het nog altijd fragiele Libanon. Nationaal werd dit geuit in massale demonstraties waarin vrijwel alle lagen van de bevolking vertegenwoordigd waren, en die voornamelijk gericht waren tegen Syrië, dat nog altijd een grote invloed uitoefende op haar buurland, en door velen werd gezien als betrokken bij, of zelfs verantwoordelijk voor, de aanslag op Hariri. Ook de pro-Syrische regering was doelwit van deze demonstraties, die het ontslag van de politieke leiders eisten. Internationaal werd de druk op Syrië vergroot om zich voor de parlementsverkiezingen van mei 2005 terug te trekken.

Onder deze druk trokken de laatste Syrische troepen en leden van haar geheime inlichtingendienst zich op 26 april 2005 terug uit Libanon. De verkiezingen leidden tot een grote overwinning voor de oppositie, onder leiding van Saad Hariri – de zoon van Rafiq Hariri – en zijn brede coalitie. Verdeeldheid bleef er echter onder andere, omdat de uit verbanning teruggekeerde Maroniet Generaal Michel Aoun, wiens partij 21 zetels veroverde en zodoende als voornaamste vertegenwoordiger van de christenen geldt, weigerde zich te voegen bij de coalitie. Dit leidde deels – maar ook samen met andere factoren – tot een impasse over de vorming van het kabinet, dat uiteindelijk na een paar weken (19 juli 2005) werd gepresenteerd door de nieuwe premier Fouad Siniora, voormalig economisch adviseur van Rafiq Hariri en minister van Financiën. Het 24-koppige kabinet telt voor het eerst ook een lid van de Hezbollah. bron: minbuza.nl



Top   Reageer





Versieringen uit de oudheid
Versieringen uit de oudheid ( © Rita van der Veer )




Tips, ideëen of aanvullingen

Help mee op de informatie op Landenalmanak.nl zo volledig en up to date te houden. Heb jij tips, aanvullingen of verbeteringen, laat het dan weten via het contactformulier. Ontbreken er foto's en heb jij foto's dit gebruikt mogen worden op de website, mail deze dan naar info(at)landenalmanak(punt)nl



Top   Contact




Disclaimer

De informatie op deze pagina is opgesteld om de verschillende landen te kunnen vergelijken. De informatie op deze site is echter onderhevig aan wijzigingen en kan daardoor gedateerd of niet langer juist zijn. Ga voor een daadwerkelijk vakantie nooit alleen uit van deze informatie en informeer altijd en tijdig bij de daarvoor gespecialiseerde instanties naar de laatste informatie over bijvoorbeeld vaccinaties, visa, geldzaken en andere items. De beheerder van deze site is nimmer verantwoordelijk voor gevolgen van het gebruik van deze informatie of verkeerde interpretatie hiervan.